Trt 2 Gibi Kadın

insanların apartmanlarda üst üste yaşaması, bisikletin sadece iki tekerleğin üstünde gidebilmesi, uçakların havalanması değil ama belki durması.
mucizelerin en büyüğü de yaşlanmak. o uzun çizginin ortasında durup iki tarafa da uzun uzun bakabilmek.. ister yaşama bak, ister ölüme.

“

—	güneşin oğlu, onur ünlü

kaplanfat:

şimdi buraya linki koydum, bu video eklendi.

bu sözü yazıyorum, buraya ekleniyor.

bir şeyler yaşıyorsunuz, onlar da hayatınıza ekleniyor.sonra ilginç şekilde olayların tümünü değil, bir kısmının, bir kaç saniyesini, ve uyandırdığı hissi hatırlıyorsunuz.

sevdiğiniz yemeği düşündüğünüzde, tüm yeme sürecini değil, tadının en güzel olduğu andaki tat ve kokuyu hatırlıyorsunuz,

birini düşündüğünüzde, bir şeyler paylaştıysanız, en acı verici ya da en mutlu olduğunuz anı düşünüyorsunuz.

ama işte, bir romanı bitirdikten sonra karakterlerin hepsinin ne yaptığını hatırlamak yerine o romanın hissinin kalması gibi, yaşadığınız her gün, o güne kadar yaşadıklarınızın hissi kalıyor, hayatınızda insanlar olmuyor, onların siz de bıraktığı o algı, o koku, o tat ya da yara kalıyor.

bu ve buna benzer bir sürü şey yazdım, tekrarlıyorum, çünkü tekrar hatırlıyorsunuz, aynı yemeği yine yiyorsunuz, aynı kokuyu yine hatırlıyorsunuz, ben de tekrar yazıyorum.

herkesin bir iyi geceler deme şekli var, genelde kendisinin nasıl bir gece geçirmek istediğini ele veren, kimi tatlı rüyalar der, kimi sadece iyi geceler.

neyse, herkesin bi bildiği var, iyi geceler

mevsimler birinden öbürüne devrilirken, elimizi arı sokarken, bisikletten
düşüp dizlerimizi kanatırken canımıza bir şey olurdu; hissederdim. ama
acıya dahil değildi yine de bunlar.
hayattı, yekpareydi işte.
zaman, hayatı parçalara ayırıp “parça parça” görmeye başladığımızda;
acı, o yekpareliği yitirdiğimizde oluşacaktı.
şimdilik, dünya geniş ve ılıktı. biz kendi ılık dünyamızın içinde salınan,
uçuşan perilerdik.

“

—	birhan keskin

yaşamımın güç yanlarından biri olma
lütfen, şimdi bu kavgayı unutmak da
hatırlamak da çılgınlık olur
gel biz seninle kahraman olalım
ne hatırlayalım bunu
ne unutalım.

baristuna:

Evet önümüz bahardır biliyorum
Leylaklar açacak biliyorum
Kiraz da çıkacak yakında
İyi şeyler söylemek de gerek biliyorum
Sevgilim güzelim bir tanem biliyorum da
Şimdilik bağışla..

Turgut Uyar

“Sevmek, yalın bir duygu değildir.

Merhamet, neşe, bağlılık, şehvet, endişe, merak, şefkat, cömertlik… gibi birçok duyguyla harmanlanır.

Bir de saygı var tabii.

Hürmet duymadığımız kimseyi sevemeyiz.

Mesafesiz yakınlık imkansızdır.

Saygınlık kazanmadıkça, sevgimizle ancak başkalarına yük oluruz.

Samimiyet mi dediniz?

Samimiyet bir sırdır.

Ve sır olmaktan çıkınca, ortadan kalkar.

Dışarıdan görünüyorsa, içtenlik değildir. “

“

—	murat menteş (yazının tamamı burada.)

İnsan geçmiş bir olayı kafasından kazıyıp attığını sanıyor.
Değil.
Tortuya benzer bir kalıntı var.

“

—	Yusuf Atılgan (via cigdemaygun)

bazı yolculuklarımı Gece`ye benzetiyorum ben.
kendi karanlığımın, ama bir başkasının uykusunun içinde başlayan, gelişen seferler onlar.
kaybolmaktan, kayboluştan söz etmiyorum tam; aramanın, yaklaşıyor olma duygusunun çekirdeğinden eksik olduğu birkaç yolculuğun yanından geçtiğim oldu, ama hiçbirini Gece`yle, gecelerle örtüştüremedim bu nedenle (…)

dönüp, dönenip duruyorum olduğum yerde; gövdem, sıkıştığı köşede güç bela hareket ediyor, görmeyi henüz bilemiyorum gerçi, gene de yavaş yavaş sertleşen kafatasının dibindeki bir ekrandan hiçbirini teşhis edemediğim görüntüler ölçüsüz bir hızla akıyor.

“

—	başka yollar / enis batur

bazen karşılıklı iki kapısı olan bir odamız varmış gibi geliyor; ikimiz de kendi kapımızın kolunu tutuyoruz, birimiz gözünü kırpsa, diğerimiz kendi kapısının ardına kaçıveriyor ve ilki tek bir söz söylemeye kalksa ikincisi kesinlikle çoktan kapıyı arkasından kilitlemiş ve gözden kaybolmuş oluyor.
kapıyı tekrar açacak, çünkü bu belki de insanın terk edemediği bir oda.
ilki ikincisine bu kadar benzemese, sakin olsa, ötekine bakmıyormuş gibi davransa, odayı sanki herhangi bir odaymış gibi yavaş yavaş düzene sokacak, ama bunun yerine, o da kapısının orada aynı şeyi yapıyor, hatta bazen ikisi de kapılarının arkasına saklanıyorlar ve güzelim oda bomboş kalıyor.
işte bu yüzden, üzücü yanlış anlamalar ortaya çıkıyor.

“

—	milena’ya mektuplar

twitter adresine ulaşılmıyor?

Anonymous

twitter.com/trt2gibikadin

insanlar değişiyor.